Телевизор без далечински управувачи. Театар без излез. Сон без будење. Таква е фантазијата среде похотливото сексуално искушение.
На многумина им е познато промрмореното не, тресењето на главата, обидот да се насочат мислите на друго место. И можеби исто толку многумина ја почувствуваа истрајноста на темните искушенија, враќањето на мрачните сликите . Толку лесно залутавме во овој театар на имагинацијата, но се чини дека не можеме да го најдеме излезот.
Како да се разбудиме од овој сон и да ја скршиме оваа блудна магија? Многу стратегии може да се покажат корисни. Читајте ја библијата, молете се искрено, пејте молитвени песни. Или, помалку духовно, но сепак корисно, излезете надвор, правете склекови, прошетајте со пријател. Некој го советувал својот брат да се фрли во замрзната река, што и го направил. Без сомнение тоа би функционирало.
Сепак, покрај овие пристапи, Светото писмо нуди уште еден. Наместо да се обидувате да ја исклучите имагинацијата, вклучете ја. Земете го овој театар, кој похотта толку често ја користел против вас, и употребете го сега против страста.
Чувај го својот ум
Можеби ниту една книга не нè учи како да ја користиме имагинацијата против страста повеќе од Пословиците. Особено во зборовите на таткото до неговиот син во поглавјата 5-7, книгата го исполнува умот со слики дизајнирани да ја одземат силата од сексуалните страсти. Размислете, на пример, за предупредувањето на таткото против забранетата жена во Изреките 7:25–27.
Да не скршнува срцето твое по нејзиниот пат, да не талка по патеките нејзини.
Еве добро употребена мудрост за да се спротивставиме на страста, мудрост што веројатно сме ја слушнале многу пати претходно. Како и со многуте гревови, битката против сексуалните страсти често се добива или се губи на почетокот. Штом срцето ќе се сврти настрана, и штом ќе залутаат стапалата, можеме да се вратиме на правиот пат само со голема тешкотија. Патот до куќата на блудната жена се спушта надолу во бездната – и секој пат назад е тежок. Значи, многу полесно е да се окренете и да побегнете на почетокот на нејзината улица, отколку преку прагот на нејзиниот дом.
Добро. Но, како да се оттргнеме во овие клучни моменти, кога ќе почнат да се формираат сексуалните мисли? Повторно, многу стратегии може да се покажат корисни. Но, овде, таткото му наложува на својот син да направи нешто контраинтуитивно, дури и навидум опасно: замислете ја страста. Немојте едноставно да го тргнете погледот, туку погледнете уште повнимателно, надвор од искушението, да видите што навистина живее зад вратата на мрачната желба.
„Како и со многу гревови, битката против страста често се добива или се губи на почетокот“.
Театар на верата
Откако му заповеда на својот син да не залута во стих 25, таткото се бори со лошите мисли со добри мисли:
Зашто мнозина ги рани смртно и ги сопна, и мнозина се оние што ги уби. Патиштата низ нејзината куќа водат во пеколот, долу во собите на смртта. (Изреки 7:26–27)
Зборот на почетокот ни кажува дека она што следи ја дава причината, одличното зошто, за запирање на страста пред првиот чекор. И ова зошто не е само логичен аргумент (иако е и тоа), туку слика, сцена – реална приказна на екранот на нашата имагинација. Претходно, синот ја видел забранетата жена оскудно облечена на аголот, нејзиниот кауч покриен со постелнина, нејзиниот кревет парфимиран – облечена нашминкана (Изреки 7:12, 16–17). Сега, тој ја гледа реалната слика облечена во црна облека и држи срп, нејзиниот кауч е дупка во пеколот, нејзиниот кревет отворен ковчег.
Што прави татко? Тој се сеќава како моќниот Давид кој паднал, во миг, од глетка што останала на површината, фигура што го исполнила умот.
2 А еден ден, приквечер, Давид стана од својата постела и се прошета по покривот на својот дворец. Од покривот забележа жена како што се капе. Жената беше убава на глетка.
3 Давид испрати и се распраша за жената, и му рекоа: „Па тоа е Витсавеа, ќерка Елиамова и жена на Хетеецот Уриј!” (2. Самоилова 11:2–3).
Во секој случај, тој ја знае моќта на сликите во нашиот ум, и за добро и за лошо. Тој знае дека, иако имагинацијата не може да ја замени верата, сепак верата се храни со вистинските слики за Бога, себеси и светот. Верните имагинации потсетуваат на верата што е реално.
Разбирливо, синот во Изреки 7 можел да и каже не на забранетата жена дури и ако не ја знае вистината за нејзе – исто како и Ева можела да и каже не на змијата дури и под влијание на нејзините лажни слики. Волјата може да каже не за момент, дури и кога имагинацијата е заробена. Но, долгорочно, оние кои велат не на овие услови губат дури и да победат, бидејќи денешната корумпирана имагинација може во иднина да се претвори во корумпирано срце. Самоконтролата не може долго да живее во мислите исполнети со лаги. Зашто, каде што оди фантазијата, таму оди и човекот.
Страсни мисли
Тука сте, седите на вашето биро или лежите во креветот, кога некоја мрачна слика почнува да ви се јавува во умот. Сликата трепери. Почнува да се обликува една мисла. Но, тогаш замислувате: Која е оваа блудна жена, овој шепот во темнината?
Зашто мед тече од устата на неверна жена, и нејзината уста е помазна од маслиново масло; 4 но последиците од неа се горчливи како пелин, остри како меч со две сечива; (Изреки 5:3–4). Таа заведува со страст, а завршува со болка; таа ветува исцелување и наместо тоа убива. Надвор од неа, ги гледате нејзините поранешни „љубовници“: како се влечкаат, се грчат, крварат, умираат.
Таа е скриена замка, невидлива врвка (Нечесниот ќе биде фатен од сопственото беззаконие и ќе го држат јажињата на неговите гревови. Изреки 5:22). Понесени од „само еднаш“ и „уште малку“, нејзините жртви ги наоѓаат стапалата заглавени, зглобовите завиткани. Самите си ветија само една посета на нејзиниот дом. Сега откриваат дека не можат да се ослободат од нејзе.
Таа е ловец (И тој веднаш појде по неа, како што бик оди на колење и како безумник што го водат окован за да го казнат додека стрела не му го прониже црниот дроб и како птица што влетува во стапица и не знае дека може поради тоа да го изгуби животот. Изреки 7:22–23), ловец на едноставни животни кои ги гледаат само телесните желби. Човекот кој го следи нејзиниот пат оди подеднакво ранлив како елен гледан од другата страна на реката. „Не знае дека тоа што го прави, ќе го плати со сопствениот живот“ (Изреки 7:23).
И тогаш, како што вели нашиот пасус, таа е жетвар на смртта, воведник на пеколот, господарка на гробот (Зашто, таа турна мнозина во смрт и голем е бројот на оние што ги уби Патиштата од нејзината куќа водат во гробот се спуштаат во одаите на смртта. Изреки 7:26–27). Со секое украдено задоволство, таа ти го копа гробот подлабоко, резба уште една буква на твојот надгробен камен, удира уште еден клинец во твојот ковчег.
Пелин и меч, стапица и врвка, месар и ловец, жетвар и гробари – еве го лицето на овој заводлив блуден убиец, вистинското лице што мудриот татко му го покажува на својот син. Се разбира, мажот може да ја гледа страста како ваква а сепак да падне во нејзината прегратка. Но, ќе му биде потешко да се замисли како лежи на ленен кауч: за да стигне до неа, ќе мора да се спушти во својот гроб.
Чисти мисли
Меѓутоа, Бог ја создал имагинацијата за повеќе од мрачни предупредувања. Во искушение, верните имагинации не само што ќе гледаат покрај очигледната убавина на страста; тие, исто така, ќе си замислат чистота.
Таткото ги поставува двете имагинативни мисли една до друга:
Благословен да биде изворот твој; и утешувај се со жената на својата младост. 19 Нека ти е мила како кошута и како срна драга; нејзините гради нека те допираат во секое време, со љубовта нејзина насладувај се постојано; 20 и зошто ти е, синко, да се забавуваш со надворешна и да ги прегрнуваш градите на туѓа жена? (Изреки 5:18–20)
Противотров за грешната опиеност не е само трезвеност, туку праведна опиеност. Борете се со фантазијата со имагинација – а за оние кои се во брак, започнете со вашиот сопружник. Замислете ја убавината на вашиот брачен кревет. Сети се на „жената на твојата младост“, од чии усни капе мед кој никогаш не е кисел, чии раце не кријат меч, чие лице станува поубаво колку подолго гледаш со верни очи. И правете го ова „во секое време“ и „секогаш“. Чувајте го театарот на вашиот ум исполнет со интимност во бракот со вашата жена
Не сите кои се борат со страста се во брак. И уште повеќе, Пословиците имаат помоќна чистота за оние кои се во брак.
Мисли на Него
Покрај „жената на твојата младост“ жената со која си во брак, таткото го советува својот син, одново и одново, да замисли друга фигура – подобра од брачен другар, попријатна од брачната љубов: Тоа е Господ Бог.
Патот на мудроста, дури и патот на небрачната богобојазлива мудрост, „таа е поскапа и од скапоцените камења; и сѐ што ти е мило, не може да се спореди со неа.“ (Изреки 3:15). Таа дава прав пат, бестрашен пат, сладок сон (Изреки 3:23–24). Навистина, „нејзините патишта се пријатни патишта, а сите нејзини патишта водат во мир“ (Изреки 3:17). Без оглед на патот на мудроста што се наоѓа пред вас, колку и да изгледа строго, во одењето по него ќе најдете пријатност и мир – пријатност како рајскиот плод, мир како тивки потоци во земјата на живите.
Затоа што сите патишта на мудроста нè водат до Бог кој ги создал – повеќе од тоа, Бог кој самиот ги одел, чист и среќен пат и многу подобар од се што е забрането. Тој е нашата слава и радост, нашето достоинство и задоволство, лицето кое треба да ги исполни мислите на нашиот ум. Мислењето на него е најлошо за телесните желби, прељубата и блудот, а најголема награда за чистотата. Тој е Исус.
„Блажени се чистите во срце, зашто тие ќе Го видат Бога!“ (Матеј 5:8). Мислете само на Бога.
