Дали треба активно да бараме брачен другар или да чекаме Бог да ни обезбеди сопружник? Постои важна рамнотежа помеѓу двете. Не треба избезумено да бараме брачен другар како да сè зависи исклучиво од нашиот напор. Ниту, пак, треба да бидеме целосно пасивни, ако претпоставиме дека еден ден Бог ќе предизвика брачниот другар да тропне на врата.
Кога дојде време Исак да се ожени, тој презеде акција (неговите родители го сторија тоа, според културните норми): испратија слуга активно да бара жена (Битие 24). Слугата имал одредени особини што ги барал, и тој процес го говорел во молитва (Битие 24 12: И рече: »Господи, Боже на господарот мој Авраама, испрати ми ја денес во пресрет онаа, која ја барам, и направи му милост на господарот мој Авраама.). Господ одговори на молитвата, а Исак и Ревека се венчаа (стих 67).
Како христијани, штом знаеме дека е време да започнеме да бараме брачен другар, треба да го започнеме процесот со молитва. Да се посветиме на Божјата волја за нашите животи е првиот чекор. „Сета твоја радост нека биде во Господа: Тој ќе ги исполни желбите на твоето срце!“ (Псалм 37:4). Радоста во Господ значи дека наоѓаме задоволство да Го познаваме и да веруваме дека Тој ќе нè воодушеви за возврат. Тој ќе ги стави Своите желби во нашите срца. Во контекст на барање брачен другар, тоа значи да го посакуваме типот на сопружник што Господ го посакува за нас и кој знае дека дополнително ќе нè воодушеви. Во Изреки 3:6 ни се вели: „Мисли на Него на сите свои патишта и Тој ќе ги исправи твоите патеки.“. Да се верува во Бога кога се бара брачен другар значи потчинување на Неговата суверена волја. Што и да одлучи Господ тоа ќе биде најдобро за нас.
Треба да бидеме свесни и за библиските карактеристики на брачниот партнер и треба да бараме некој што се квалификува на духовно ниво. Важно е прво да ги разберете овие квалитети, а потоа да побарате некој што ги поседува тие квалитети. Да се „заљубиме“ во некого, а потоа да откриеме дека тој или таа не е духовно квалификуван да биде наш партнер, значи да предизвикаме болка во нашето срце и да се ставиме во многу тешка положба.
Откако ќе дознаеме што вели Библијата дека треба да бараме, можеме да започнеме активно да бараме брачен другар, со доверба дека Бог ќе го внесе во нашите животи во Неговиот совршен тајминг. Ако се молиме, Бог ќе не доведе до личноста што ја има за нас. Важно е да се чека на Господ и да се има доверба во Него (Изреки 3:5 Надевај се на Господ од сѐ срце и не се потпирај врз твојот разум. По сите свои патишта размислувај за Него, и Тој ќе ти ги покаже твоите патеки).
Некои луѓе цитираат стих во (1. Коринтјаните 6-9 Ова, пак, ви го велам како допуштање, а не како заповед. 7Зашто сакам, сите луѓе да бидат како мене; но секој си има своја дарба од Бога – еден на ваков начин, друг на поинаков. 8А на неженетите и на вдовиците им велам: добро ќе им биде ако останат како мене. 9Но, ако не можат да се воздржат, нека се женат и мажат; бидејќи подобро е да се женат и мажат, отколку да горат од страст.) Од овие стихови ни се чини дека никогаш не треба да бараме брачен другар. (Стих 27 вели: „Сврзан ли си со жена, не барај развод; разврзан ли си од жена, не барај жена.“) Ова изгледа прилично едноставно, но контекстот дава дополнителни, важни информации. Во стих 26, Павле вели: „Поради сегашната потреба го наоѓам за добро ова: добро е за човекот да остане таков.“. Односно, во времето на прогонството што го доживеала раната црква, Павле рекол дека е подобро да не се прават големи планови, како што е закажување венчавка. Прогонството посилно ја погодува брачната двојка, а уште полошо е ако има и деца. Павле го повторува чувството во стих 29: „Ова ви го велам, браќа, зашто времето натаму е кратко, та оние, што имаат жена, да бидат како да ја немаат;“. Во истиот контекст, Павле вели: „Но, ако се ожениш, нема да згрешиш; и девицата, ако се омажи, нема да згреши. Но таквите ќе имаат телесни неволји, а јас, пак, повеќе би сакал да ве поштедам.“ (стих 28). Значи, барањето брачен партнер не е погрешно.
Се разбира, не е препорачливо да се бара брачен другар ако Божјата волја не вклучува брак. Понекогаш Бог ги повикува луѓето воопшто да не се венчаат (1. Коринтјаните 7). Има луѓе кои „поради царството небесно“ се откажале од бракот. Исус вели: „Кој може да го прифати ова, нека го прифати“ (Матеј 19:12). Во тие ситуации, Бог јасно кажува дека тоа е Негова волја.
